انوار مولا المهدی در کلام حضرت باری-قسمت دهم

بسم الله الرحمن الرحیم

آیه ی شریفه ۱) غَیرِالمَغضُوبِ عَلَیهِم وَ لاالضّالِینَ ( سوره حمد )

۲) وَ مَن یَحلِل عَلَیهِ غَضَبِی فَقَد هَوَی ( سوره طه ) : و هر که بر او غضب من حلول کند ، سقوط نموده است .

احادیث :

• ۱)محمد بن فرج میگوید  : کتب الیِّ ابوجعفر علیه السلام:

«إذاغضب اللّه تبارک وتعالی علی خلقه نحّانا عن جوارهم»

هرگاه خدای تبارک و تعالی بر خلقش خشم و غضب گیرد ، ما ( امامان ) را از حالتِ « درکناربودنِ آنها » کنار می زند ( یعنی مارا به سوی خوبش قبض می کند ) . اثبات الهداه ج ۳ ص ۴۴۷

۲) طبرسی گوید : هشام بن سالم از حضرتِ صادق علیه السلام و او از پدرِ بزرگوارش ، از جدّش روایت می کند که فرمود : فالَ رَسُولُ اللهِ ( ص ) : اَلقائِمُ مِن وُلدِی اِسمُهُ اِسمِی وَ کُنیَتُهُ کُنیَتِی وَ شَمائِلُهُ شَمائِلِی وَ سُنَّتُهُ سُنَّتِی ، یُقِیمُ النّاسَ عَلَی طاعَتِی وَ شَرِیعَتِی وَ یَدعُوهُم اِلَی کِتابِ رَبّی ، مَن اَطاعَهُ اَطاعَنِی وَ مَن عَصاهُ عَصانِی وَ مَن اَنکَرَ غَیبَتَهُ فَقَد اَنکَرَنِی وَ مَن کَذَّبَهُ فَقَد کَذَّبَنِی وَ مَن صَدَّقَهُ فَقَد صَدَّقَنِی ، اِلَی اللهِ اَشکُو المُکَذِّبینَ لِی فِی اَمرِهِ وَ الجاحِدِینَ لِقَولِی فِی شَأنِهِ وَ المُضِلّینَ لِاُمَّتِی عَلَی طَرِیقَتِهِ وَ سَیَعلَمُ الّذِینَ ظَلَمُوا اَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ ( اثبات الهداه ج ۳ ص ۵۲۶ ) .

پیامبر خدا که درود خدا بر او و خاندانش باد فرمود : قائم از فرزندان من ، اسمش اسمِ من و کنیه اش ،کنیه ی من است و شکل و قیافه اش ، شکل و قیافه ی من است و سنّتش سنّتِ من است ، مردم را بر طاعت و شریعتِ من برپا می دارد و آنها را بسوی کتاب پروردگارش دعوت می کند ، هر که او را اطاعت کند ، از من اطاعت نموده است و هرکه او را نافرمانی کند ، مرا نافرمانی نموده است و هرکس غیبتِ او را انکار کند ، مرا انکار نموده است و هر کس به او نسبتِ دروغ دهد ، به من نسبتِ دروغ داده است و هرکه او را تصدیق کند ، مرا تصدیق نموده است ، تنها بسوی خدا شکایت میبرم از کسانی که درباره ی امرش ( امر مهدی عجل الله تعالی فرجه ) به من نسبتِ دروغ می دهند و کسانی که قولِ مرا در شأنش ، انکار می کنند و کسانی که امّتِ مرا بر طریق و راهش گمراه می کنند و به زودی ستمکاران خواهند دانست که بر چه واژگون گاهی واژگون خواهند شد .

توصیفی که حضرتِ رسول اکرم ( ص ) از حضرتِ مهدی دارند ، همانند توصیفشان از هر دوازده امام است که در کتاب صحیح بخاری از آن بزرگواران به لفظ « امیری » یعنی امیرِ من ، تعبیر شده است : مَن اَطاعَ اَمِیرِی فَقَد اَطاعَنِی وَ مَن اَطاعَنِی فَقَد اَطاعَ اللهَ وَ مَن عَصَی اَمِیرِی فَقَد عَصانِی وَ مَن عَصانِی فَقَد عَصَی اللهَ ، هرکه امیرِ مرا اطاعت کند ، مرا اطاعت نموده است و هرکس مرا اطاعت کند ، خدا را اطاعت نموده است و هرکس از امیرِ من سرپیچی کند از من سرپیچی نموده و هرکه مرا نافرمانی کند ، خدا را اطاعت ننموده است .

صحیح بخاری وحدیث إثنا عشر أمیرًا

و در حدیث دیگری فرموده است : یَکُونُ بَعدِی اِثنا عَشَرَ اَمِیراً ، بعد از من دوازده امیر خواهد بود.

{انشاءاللّه الرّحمن توضیح این قضیّه ذیل آیه  59سوره نساء خواهدآمد}

در نتیجه میتوان گفت : هدایت شده کسی است که امام زمان را بشناسد و از او اطاعت کند و ضالّ و گمراه کسی است که از آن حضرت ، منحرف شود و روی بگرداند و اطاعت ننماید .

اشتدادغضب حضرت حق جلّ وعلا

• اَلَم تَرَ اِلَی الَّذِِینَ تَوَلَّوا قَوماً غَضِبَ اللهُ عَلَیهِم ، ما هُم مِنکُم وَ لا مِنهُم وَ یَحلِفُونَ عَلَی الکَذِبِ وَ هُم یَعلَمُونَ ( سوره مجادله آیه ۱۴ ) ، آیا نگاه تأمّل انگیز نکردی به آنها که ولایتِ قومی را پذیرفته اند که خدا بر آنان غضب کرده است آنها نه ازشمایندونه ارآنان وبردروغ  پیوسته قسم می خورند واین درحالیست که می دانند دروغ است.

+یاایّهاالّذین آمنوالاتتولّوا قوما غضب اللّه علیهم قدیئِسوامن الآخرهکمایئِس الکُفّار من اصحاب القبور(ممتحنه۱۳)

ای کسانی که ایمان آورده هرگز ولایت قومی که خدای  بزرگ برآنان غضب کرده نپذیرید اینها ازآخرت ناامیدند آنگونه که کفّاازبازگشت اصحاب قبرها ناامیدند.

• لا یَزالُ بُنیانُهُم الّذی بَنَوا ریبَهً فِی قُلُوبِهِم اِلّا اَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُم وَاللهُ عَلیمٌ حَکیمٌ ( سوره توبه آیه ۱۱۰ ) ، همواره آن بنایی که در دلهای خویش نهادند ، شک و تردید است(اعتقادات و اظهارنظرهای خود را در دلهایشان بر پایه ی شک و دودلی نهادند ) مگر اینکه دلهای آنها تکّه تکّه شود تا تردیدشان از بین رود و خدا دانا و حکیم است .

احادیث :

• امام صادق علیه السلام : اِنَّ المَغضُوبَ عَلَیهِم النصاب وَ الضّالِین اهلُ الشّکوکِ الّذِینَ لایَعرِفُونَ الاِمامَ ( تفسیر صافی ج ۱ ص ۱۲۹ ) ، همانا مغضوب علیهم آنانند که نصبِ عداوت بر علیهِ اهلبیت نموده اند ( یعنی خود را در مقامِ دشمنی با اهلبیت قرار داده اند ) و ضالّین و گمراهان ، صاحبانِ شک اند ، همانها که امام را نمی شناسند .

و از جمله ی کسانی که نصب عداوت نموده اند آنانند که در مقام عداوت با امام زمان ( عج ) و اعتقاد به آن حضرتند ، گویا می خواهند به هزار و یک دلیل ثابت کنند که امام زمانی نیست ( نعوذ بالله ) و بر فرض هم اگر باشد بدرد جامعه نمی خورد ، احادیث مربوط به مهدویت را تحریفِ معنوی نموده و آن را در غیر موضوعش قرار می دهند ، حال آنکه مجود مقدّسِ امام زمان هم ضرورتِ عقلی دارد ( یعنی ادلّه ی فلسفی و عقلی آن را اثبات می کند ) و هم ضرورتِ شرعی ( ادله ی شرعی از آیات و روایات متواتر و غیره آن را اثبات می کند ) .

آیا ممکن است قرآنی که در آن دانشِ حرکت دادنِ کوهها ، طیّ الارض ، سخن گفتنِ با اموات است ، آدمی را بسویِ این اقیانوس ( امام زمان ) هدایت ننموده باشد و آیا رواست که خداوند دینی را برای مردم نازل نماید و سپس آنها را به خودشان واگذار نماید و رهاکند ؟

و آیا ممکن است صدها حدیثی که از سوی رسول خدا و امامان معصوم ، به ما رسیده است ، همه اش دروغ باشد و مجعول ؟ یعنی به اصطلاحِ برخی دنیاپرستانِ خودباخته ی  دین فروش ساخته و پرداخته ی مُلّایانِ دین باشد .

امامانِ ما گاهی برای همین چرندگوییهای بی دینان و انحرافاتشان و گمراه ساختنهایشان در عصر غیبت ، گریه می کردند !!!

آیا نشنیده ایم و نخوانده ایم که امام جواد علیه السلام ، خطاب به یکی از اصحابش بنامِ صقر ، بعد از ذکرِ نامِ امامانِ پس از خود ، وقتی که اراده ی نام بردن از فرزندش قائم می نماید ، به شدّت می گرید و سپس می فرماید : ثُمَّ ابنُهُ القائِمُ المُنتَظَرُ ، یعنی پس از امام عسکری فرزندش حضرتِ قائم مُنتظر است . که در اینجا صقر از علّتِ نامگذاری آن بزرگوار به قائم و منتظر سؤال می کند و در جواب امام جواد علی السلام می فرماید : لِاَنَّهُ یَقُومُ بَعدَ مَوتِ ذِکرِهِ وَ ارتِدادِ اَکثَرِ القائِلِینَ بِاِمامَتِهِ ، یعنی از این بابت نام او قائم است که بعد از مرگِ یادش قیام می کند و بعد از آنکه اکثرِ مُعتقدانِ به امامتش مُرتدّ می شوند و همچنین امام جواد در پاسخ به علّت نامگذاریِ امام زمان به مُنتظَر می فرماید : لِاَنَّ لَهُ غِیبَهً اَمَدُها طَویلٌ ، چون او دارای غیبتی است که مدّتش طولانی است .

انسانهای مُخلص انتظارِ او را دارند و مُنکران به ذکر او مسخره می کنند ( نام حضرت را نُقل مجالس شوم خود نموده و به مسخره کردن می پردازند که ان شاءالله زبانشان بریده باد ) و افرادی که دچار شک و تردیدند او را انکار می کنند و شتاب کنندگان هلاک می شوند و آنان که ظهورش را دیر می شمرند ناامید میشوند و تعیین کنندگانِ وقتِ ظهور دروغ می گویند و کسانی که تسلیمِ امرِ خدایند نجات می یابند .

از اینرو آنان که دین باورند و امام زمان باور و شیعه اند و منتظِر ، باید مواظب باشند که هیچ چیز آنان را مشغول از امام زمان نگرداند تا آنکه حضرت ظهور نماید و استوارانه به خیلِ یارانِ او بپیوندند که :

اِنَّ اللهَ یُحِبُّ الّذینَ یُقاتِلونَ فی سبیلِهِ صَفّاً کَاَنَّهُم بُنیانٌ مَرصوصٌ ، همانا خداوند دوست دارد آنان را که در راهش در یک صف پیکار می کنند که گویا آنان دژی استوار و خلل ناپذیرند .

پایان تفسیرمهدوی سوره “الحمد” والحمد للّه